พระมหาธาตุเจดีย์พุทธธรรมบันลือ วัดราษฏร์อุปถัมภ์ (วัดบางเหรียง)  อำเภอ.ทับปุด จังหวัด.พังงาประดิษฐานอยู่บนยอดเขาล้าน ห่างจากที่ตั้งวัดประมาณ 1.4 กิโลเมตร เขาล้านเป็นลานดินสูงจากพื้นราบประมาณ 150 เมตร การคมนาคมสะดวกก่อนถึงยอดเขาทางซ้ายมือประดิษฐานพระร่วง 3 พี่น้อง เป็นพระพุทธรูปยืนเพื่อให้เป็นผู้เปิดโลกที่ตกอยู่ในกิเลสทั้งสิ้น เข้าสู่โลกใหม่นั่นคือโลกแห้งบวรพุทธศาสนา สองข้างทางก่อนถึงพระมหาธาตุเจดีย์พุทธธรรมบันลือ ประดับด้วยรูปปั้นพญานาค 5 เศียร อยู่ในท่าเลื้อยลงมาจากพระมหาธาตุ หรือ เรียกว่า นาคสะดุ้ง โดยมีความเชื่อกันว่าองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเสด็จลงมาจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ โดยบันไดนาคส่วนบนสุดทางขึ้น 2 ข้าง เป็นรูปปั้นสิงห์ 4 ตัว ยืนหันหลังชนกัน หันหน้าออกสี่ทิศ สิงห์เป็นสัญลักษณ์ของความกล้าหาญ แข็งแกร่ง สร้างไว้เพื่อพิทักษ์รักษาองค์พระธาตุเจดีย์

พระมหาธาตุเจดีย์ขนาดความสูงจากฐานชั้นล่างถึงยอด ๑๐๙ เมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง ๔๑ เมตร มี ๓ ชั้น ชั้นที่ ๑ เป็นรูปแปดเหลี่ยมด้านเท่า มีความหมายถึงมรรคมีองค์ ๘ ชั้นที่ ๒ เป็นเรือนคูหาแปดเหลี่ยม ชั้นที่ ๓ เป็นเจดีย์ทรงระฆังคว่ำ มีลักษณะเป็นศิลปะผสมระหว่างพระบรมธาตุเมืองนครศรีธรรมราชทางใต้และพระบรมธาตุทางเหนือ    นอกจากนี้แล้ว  พุทธศาสนายังถือกำเนิดในประเทศอินเดีย  ดังนั้น  พระธาตุเจดีย์จึงมีลักษณะของศิลปะแบบอินเดียมาผสมด้วยลักษณะพระธาตุเจดีย์ทรงแปดเหลี่ยมเท่ากันทุกด้าน  อันมีความหมายเสมือน มรรคมีองค์  8  คือ
1.      สัมมาทิฐิ  มีความเห็นชอบหมายถึง  มีปัญญาหรือความรู้และความเห็นชอบที่ถูกต้อง
2.    สัมมาสังกัปปะ  ความดำริชอบ  ไม่ทำความเดือดร้อน  เบียดเบียน  หรือทำความลำบากให้แก่ตนเองหรือผู้อื่น
3.    สัมมาวาจา  เจรจาชอบ  ได้แก่  การไม่พูดเท็จ  ไม่พูดส่อเสียดยุยงส่งเสริมให้เกิดความแตกแยก
4.    สัมมากัมมันตะ  ทำการงานชอบ  ปราศจากความทุจริต
5.    สัมมาอาชีวะ  เลี้ยงชีพชอบ  ทำมาหาเลี้ยงชีพในทางที่ถูกที่ควร  แสวงหาโภคทรัพย์โดยสุจริต
6.     สัมมาวายามะ  ความเพียรชอบ  เพียรกระทำคุณงามความดีด้วยกาย  วาจา  และใจ
7.    สัมมาสติ  ความระลึกชอบ  มีสติควบคุมความรู้สึกที่ถูกที่ควร
8.    สัมมาสมาธิ  ความตั้งใจมั่นชอบด้วยสติปัญญา  ไม่ลืมตัว

                พระมหาธาตุเจดีย์พุทธธรรมบันลือ สร้างขึ้นจากนิมิตของพระครูไพศาล พัฒนานุยุต หรือ พระอาจารย์ชัย เริ่มจากก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2529 แล้งเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2539 พระบรมสารีริกธาตุนี้ได้อัญเชิญมาจาก อำเภอ.ศรีสำโรง จังหวัด.สุโขทัย เป็นพระบรมสารีริกธาตุส่วนที่เรียกว่า พระทันตธาตุ  มีจำนวน 1 องค์ เปล่งประกายออกสีเหลืองดอกพิกุล บรรจุอยู่ในผอบทำด้วยทองคำรูปดอกบัวบาน กลีบบัวสามชั้นมีฝาครอบทำด้วยแก้ว ตกแต่งลวดลายด้วยทองคำ

ประเพณีห่มผ้าพระมหาเจดีย์ จัดเป็นการแสดงออกถึงการบูชาทั้งอามิสบูชาและปฏิบัติบูชา ซึ่งพระพุทธเจ้าตรัสว่า เป็นการบูชายิ่งย่อมมีแก่ศาสนิกผู้พรั่งพร้อมด้วยศรัทธาอุตสาหะ เขาย่อมได้รับอนิสงส์ที่ไพบูลย์ อันว่าธาตุเจดีย์นี้ ให้ระลึกถึงพระปัญญาธิคุณ พระบริสุทธิคุณ พระมหากรุณาธิคุณ ขององค์พระประธีปแก้วพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จักเลื่อมใสอย่างนี้ แม้ทำกาลกริยาลงเขาจักเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ ความไพบูลย์ในธรรมแห่งพระศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พึงมีฉันใด ความไพบูลย์ของบุคลที่ได้บูชาพระองค์ก็ฉันนั้น